کلاس بندی بال های پاراگلایدر بر اساس
تست هایی میباشد که در مراکز تست در دنیا
(DHV – SHV – AFNOR – ACPUL – AEROTEST ) و …
انجام میشود و البته بعد از تاریخ 2007/12/19 پس از جلسه PMA و نمایندگان کارخانجات مختلف ، توافقی به عمل آمد که از LTF به جای DHV استفاده  شود و Test های LTF که در آلمان انجام میشود با Test های EN در فرانسه  تفاوتی نداشته باشد اما آنچه جاریست و خلبانان مشاهده میکنند
این است که هنوز بخش عمده ای از پاراگلایدر ها تائیدیه از DHV می باشد .

در باشگاه ورزش های هوایی مهرایران، هنگام آموزش و یا تمرین پروازی از تجهیزات با استاندارد جهانی استفاده می شود.

 

پاراگلایدرهای رده A یا کلاس 1

پاراگلایدرهایی با حداکثر ایمنی وخصوصیات پروازی فوق العاده، که درمقابل بهم ریختگی و آشفتگی مقاومت خوبی دارند و برای تمامی خلبان ها با هر سطح مهارت طراحی شده اند. و نیاز زیادی به رکاوری خلبان در شرایط بحرانی ندارد

پاراگلایدر های رده B یا 2-1

پاراگلایدرهایی با ایمنی خوب و خصوصیات پروازی عالی، که تا حدودی در مقابل بهم ریختگی و آشفتگی مقاومت دارند. این پاراگلایدرها نیز برای تمامی خلبان ها با هر سطح مهارت طراحی شده اند. و نیاز بیشتری نسبت به پاراگلایدر کلاس یک برای ریکاوری از جانب خلبان را دارد.

پاراگلایدر های رده C یا 2

پاراگلایدرهایی با ایمنی متوسط که ممکن است به خاطر آشفتگی های هوا (Turbulence) و خطای خلبان عکس العمل های دینامیکی از خود نشان دهند. در این حالت بازگشت به پرواز عادی(Recovery) به کنترل دقیق خلبان نیاز دارد.